WYKAZ  CZŁONKÓW  KOŁA nr 25

( stan na 31.12.2020 r. )

 

Nazwisko i Imię

Stopień

Misje

Gaweł Stanisław

 

st. chor. sztab.

2003/04 IRAK ; 10.09-05.11-ISAF

Gąsior Czesław

 

ppłk

12.73.-07.74 – UNEF II

Jasiulek Janusz

 

st.chor. sztab.

3.12.80-13.06.81  ; 2.12.83-12.06.84 UNDOF

Łakomy Edward

 

płk

25.11.74-22.05.75 UNEF II

Magosz Henryk

 

st.szer.

11.74-05.75 UNEF II

Rudnicki Marian

 

st.szer.

1973-1974 UNEF II

Mroczek  Jacek

 

płk.

12.03-12.2004 CHORWACJA 01.-08.2005 IRAK

Niedźwiecki Eugeniusz

 

kpt.

11.74-05.75 UNEF II

Ptasznik Tadeusz

 

ppłk

12.74-06.75 UNEF II

Jaźwiec  Zdzisław

 

st.chor. sztab.

UNPROFOR    9.12.2003-12.12.2004

Rehlis Jan

 

mł.chor.

4.12.73-16.06.1974 UNEF II

Rykalski Ryszard

 

st.chor. sztab.

2.12.74-9.06.75 UNEF II

Sławiński Andrzej

 

ppłk

25.11.74-28.05.1975 UNEF II

Stebelski Wiesław

 

ppłk

27.12.73-7.07.74 UNEF II

Suchiński Kazimierz

 

st.chor. sztab.

23.12.74-24.06.75 UNEF II

Szmitowicz Edward

 

kpr.

11.77-06.78 UNEF II

Szpon Ryszard

 

mł. chor.

25.11.74-05.75 UNEF II

Szwagrzyk Edward

 

gen.bryg

10.02.-20.07.1999 KOSOWO

Środa Zdzisław

 

kpr.

15.12.74-15.06.75 UNEF II

Trafiał Zbigniew

 

ppłk

23.12.73-6.06.74 UNEF II

Wróblewski Piotr

 

szer.

1973/74 UNEF II

Medwecki Witold

 

st.szer.

UNEF II    29.11..1974 -12.06.1975

Błachut Bogusław

 

plut.

UNTAC  Kambodża   13.01.-27.07.1993r  Jugosławia   5.01.-.28.11.1995

Gajda Jerzy

 

st.szer.

UNEF II –        22.12.1973 -23.06.1974

Jelin Adam

 

szer.

UNDOF – 2 i 3 zm. = 1.9.1974-1.09.1975

Kowolik Bronisław

 

szer.

UNEF II – 26.12.1973-12.06.1974

Szpunar Tadeusz

 

kpr.

UNEF II   1978-1979

Cisiński Stanisław

 

kpr.

UNEF II 1.12.1977- 9.06.1978

Antczak Antoni

 

st.szer.

UNDOF 24.05-26.11.1976

Kucyniak  Michał

 

st.szer.

UNEF II     Egipt 9.12.1973- 05.1974

Kadłubowski Bartosz

 

sierż.

Enduring Freedom =2012,2013  ISAF Afganistan 2007,2011

Chorążyk Maciej

 

st.szer.

UNPROFOR VI.1994 – X. 1995

Chojna-Abarchan Radosław

 

por.

PKW Czad – 2008 - I zm.      PKW Mali – 2013 - I zm.

Błaszczyk Czesław

 

st.szer.

UNDOF 15.11.1977-23.05.1978

Dyndor Jan

 

st.szer.

UNDOF – 22.11.1977- 27.05.1978

Żurek Andrzej

 

chor.

UNEF II    29.12.1973 -31.05.1974

                                                                                                                                                                                                                               

  

                                                                                                                                                                                                                                                                                                

Deklaracja przystąpienia do SKMPONZ ----> 
kliknij aby pobrać 

 

Oświadczenie o nieotrzymywaniu innej zapomogi ---->
kliknij aby pobrać 

 

Oświadczenie - wypłata bezgotówkowa, na konto ---->
kliknij aby pobrać 

 

Wniosek weterana poszkodowanego ---->
kliknij aby pobrać 

 

Wniosek o zapomogę MON ---->
kliknij aby pobrać 

 

Wniosek – status weterana ---->
kliknij aby pobrać 

 

Wniosek do WKU o wydanie zaświadczenia ---->
kliknij aby pobrać 

 

ZAPOMOGA SKMP ONZ ---->
kliknij aby pobrać 

 

 

Zaświadczenie o niekaralności ---->
kliknij aby pobrać 

 

STOWARZYSZENIE KOMBATANTÓW

MISJI POKOJOWYCH ONZ

Jest dobrowolną, demokratyczną i samorządną organizacją, skupiającą  w  swych  szeregach obywateli  polskich  oraz cudzoziemców,  którzy  spełniają  wymogi  statutowe

·        Opiera  swoją  działalność  o  pracę  społeczną i świadczenia  członków

·        Członkowie SKMP ONZ dzielą się na: zwyczajnych, honorowych  i wspierających

·        Strukturę organizacyjną SKMP ONZ tworzą: władze naczelne  i koła terenowe

 

CELE STOWARZYSZENIA:

·       Integracja  środowiska  weteranów  misji  zagranicznych

·        Wyjaśnianie  społeczeństwu  roli  ONZ  i  innych  organizacji międzynarodowych w zapewnieniu pokoju i bezpieczeństwa na świecie

·        Popularyzowanie  osiągnięć  i  doświadczeń  SKMP  ONZ

·        Reprezentowanie  i  ochrona  interesów  weteranów  wobec  władz państwowych,  administracyjnych  i  samorządowych

·        Działanie  na  rzecz  poprawy  warunków  socjalno-bytowych członków i ich rodzin – udzielanie wsparcia i pomocy finansowej oraz  materialnej  weteranom  poszkodowanym  i  ich  rodzinom

·        Współpraca  z  innymi  organizacjami  i  stowarzyszeniami

·        Utrzymywanie  więzi  z  jednostkami i instytucjami  wojskowymi

·        Umacnianie  koleżeńskich więzi  oraz wzajemnego  szacunku we własnym  środowisku

 

 

HISTORIA STOWARZYSZENIA

 

Decyzja o powołaniu w Polsce Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ , była reakcją na Uchwałę Światowej Federacji Kombatantów, przyjętą na Zjeździe w Seulu w listopadzie 1997 r. ( uznanie za kombatantów uczestników misji pokojowych ).

1998 r.            -      powołanie Grupy Inicjatywnej pod wodzą gen.dyw.Romana 

                              Misztala , a następnie Grupy Założycielskiej w składzie   55            

                              uczestników różnych misji pokojowych

23.03.1999 r. –     powołanie  11- osobowego  Komitetu  Organizacyjnego

31.05.1999 r. -     na  mocy art. 17 „ Prawo o stowarzyszeniach ‘’ uzyskało

                              osobowość prawną i postanowieniem Sądu Okręgowego

                              w Warszawie zostało wpisane do rejestru w dziale A pod

                              poz. RST 3713  

10.09.1999 r. -     w  Warszawie  odbył  się  Zjazd Założycielski SKMP ONZ.

                              Wybrano  Zarząd  Główny  i  Główną  Komisję  Rewizyjną.

                              Prezesem  ZG  został  gen.bryg. w st.spocz. Tadeusz Cepak.

24-25.10.2003 r.- odbył się I Krajowy Zjazd Delegatów

3.03. 2007 r.       – prezesem ZG SKMP ONZ zostaje wybrany gen. bryg. w st.

                               spocz. dr Stanisław Woźniak / pełni funkcję nadal /  

20.10.2007 r.      – odbył się II KZD

31.05.2011 r.      – SKMP  ONZ  zostaje  członkiem  Międzynarodowego

                               Stowarzyszenia Żołnierzy Pokoju SPIA  / Soldiers of Peace

                               International  Association /

15.10.2011 r.      – odbył się III Krajowy Zjazd Delegatów

  9.12.2011 r.      – Wyróżnienie medalem pamiątkowym „ Kustosz Tradycji,

                               Chwały i Sławy Oręża Polskiego ( decyzja nr 466/MON )

17.02.2012 r.     – SKMP  ONZ  otrzymuje  status  Organizacji  Pożytku

                                Publicznego  /  na podstawie  art.  3 ust.  2  Ustawy 

                                o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie / .  

                                KRS 0000158391

30.03.2012 r.      -  weszła  w  życie  Ustawa  z  19.08.2011 r. o  weteranach

                                działań  poza  granicami  państwa , która  przyznaje

                                uczestnikom  misji  zagranicznych  status  weterana  lub

                                weterana poszkodowanego.

 29 maja              „ Dzień Weterana ‘’ -  ustanowiony Ustawą  z 19.08.2011 r. 

                                 / od 2012 r. obchodzony wspólnie z „Międzynarodowym

                                Dniem  Uczestnika  Misji  Pokojowych  ONZ ‘’,  który

                                został  ustanowiony Uchwałą Zgromadzenia Ogólnego NZ

                                nr 57/129 z 11.12.2002 r. / 

21.11.2012 r.       – przyjęcia SKMP ONZ do Światowej Fedreacji Weteranów

17.10.2015 r.       – odbył się IV Krajowy Zjazd Delegatów

17-19.09.2019 r. – odbył się V Krajowy Zjazd Delegatów

               

Strona internetowawww. skmponz.pl

 

 

 KOŁO NR 25 SKMPONZ W OPOLU

 

9.04.2000 r.         – zebranie organizacyjne. Powołanie do życia Koła nr 25

                                w Opolu

27.09.2001 r.      – otwarcie wystawy pt. „ Opolanie w misjach pokojowych ‘’

4.05. 2005 r.       -  wyróżnienie medalem Za zasługi dla ZBŻZi OR WP’’

28.05.2008 r.      – uruchomienie strony internetowej Koła nr 25 SKMP ONZ

28.05.2010 r.      obchody 10-lecia Koła . Otwarcie wystawy pt. „ 10 lat

                               Koła nr 25 SKMP ONZ w Opolu’’ 

28.05.2010 r.      – wyróżnienie odznaką honorową Za zasługi dla

                                województwa opolskiego ‘’   

20.10.2010 r.     -  wyróżnienie złotym medalem Opiekun miejsc pamięci

                               narodowej ‘’

26.03.2011 r.     -  III miejsce w konkursie na najlepszą stronę internetową

                               na szczeblu centralnym    

29.05.2012 r      - udział delegacji Koła 25 w centralnych obchodach „ Dnia

                              Weterana’’ w Warszawie  

29.05.2013 r.     –   uroczyste odsłonięcie w 10 Brygadzie Logistycznej  tablicy

                               poświęconej udziałowi Polaków w misjach pokojowych.

                                Konferencja popularno-naukowa  w Instytucie Politologii                                               

7.05.2014 r.       – obchody „ Dnia Weterana’’ w Opolu

28.05.2015 r.      – obchody 15-lecia Koła 25      

24.06.2017 r.      – dekoracja sztandaru ZSE medalem „ ZZdSKMP ONZ’’

  3.05.2019 r.       -  wyróżnienie Koła nr 25 odznaką honorową „ Za zasługi dla   miasta Opola’’

  28.05.2019 r.    – uroczyste obchody „ Dnia Weterana’’ i  „ 20-lecia SKMP ONZ’’

 

Strona internetowa :

www. skmponz.opole.pl

Facebook = Koło nr 25 SKMP ONZ w Opolu

                                

 

 

 

 

 

Wspomnienia płk w st. spocz. Eugeniusza Kuczera z I zmiany PWJS w Egipcie (1973/1974)





Podpisanie rozejmu nastąpiło na 101 km



















Wspomnienia płk w st. spocz. Edwarda Łakomego z III zmiany PWJS w Egipcie (1974/1975)




UNEF II

(z ang. Second United Nations Emergency Force) , tj. Drugie Doraźne Siły Pokojowe ONZ ( 25.10.1973 – 24.07.1979 r. ) 

  • Utworzone zostały rezolucją Rady Bezpieczeństwa nr 340 z 25.10.1973 r. , jako reakcja na kolejną wojnęna Bliskim Wschodzie między Izraelem a państwami arabskimi
  • Rezolucjawzywała do natychmiastowego zawieszenia broni i wycofania wojsk na poprzednie pozycje ( chodziło o tzw. „ drugą wojnę „izraelsko-egipską ,która wybuchła 6.10.1973 r. , kiedy to wojska egipskie przekroczyły Kanał Sueski zaczęły zajmować tereny na jego wschodnim brzegu ).Równocześnie wojska syryjskie zaatakowały pozycje izraelskie na Wzgórzach Golan. Akcja Egiptu i Syrii miała na celu odbicie terytoriów , zdobytych przez Izrael w 1967r.
  • Mandat UNEF II przewidywał nadzór nad rozejmem i niedopuszczenie do wznowienia walk
  • Żołnierze ONZ ,rozmieszczeni zostali w tzw. strefie buforowej między walczącymi stronami
  • Mandat ten początkow owynoszący 6 m-cy , przedłużono 8 razy – do 24.07. 1979 r.
  • Siły UNEF II liczyły łącznie 6 tys. żołnierzy
  • Kontyngenty wystawiły: Austria, Finlandia, Ghana, Indonezja, Irlandia, Kanada, Nepal,Panama, Peru, Polska Senegal, Szwecja.
  • W III zmianie PWJS /XI.1974-V.1975 /,której miałem przyjemność służyć , naszymi partnerami byli żołnierze z Kanady, Finlandii, Ghany, Senegalu oraz Indonezji.
  • Polacy i Kanadyjczycy zajmowali się logistyką, pozostali pełnili służbę na posterunkach w strefie buforowej.
  • Polski Szpital Polowy został rozwinięty w Ismailii. Jego uroczyste otwarcie miało miejsce w dniu 20.07.1974 r.Personel szpitala liczył 165 osób. Otwarto poliklinikę oraz 3 oddziały – wewnętrzny,chirurgiczny i zakaźny. Szpital świadczył usługi medyczne dla wszystkich kontyngentów DSZ ONZ na Bliskim Wschodzie.
  • Oficjalne zakończenie misji UNEF II nastąpiło w dniu 24.07.1979 r. jako następstwo podpisania przez Izrael i Egipt układu pokojowego /26.03.1979 r. /. Misja ta trwała 6 lat (1973-1979 ) . Łącznie służbę pełniło w niej 11.649 żołnierzy polskich.



Flagi państw z którymi pełniliśmy służbę
 w III zmianie PWJS w Egipcie












Upływ czasu zaciera ślady,wrażenia…A jednak niektóre zdarzenia pamięta siętak wyraziście, jakby to było wczoraj.


22.11.1974 r. – długo oczekiwany wylot na misję.





Poprzedziły go kilkumiesięczne przygotowania – zajęcia z j. angielskiego,zaledwie kilka godzin, z prawa międzynarodowego, kultury i obyczajów w Egipcie / ze szczególnym akcentem na uwarunkowania religijne /, treningi w prowadzeniu kolumn pojazdów samochodowych , itp. Mój przydział służbowy– dowódca plutonu w kompanii transportowej ,dowodzonej przez mjr Henryka Suchorskiego. 









Wylot nastąpił w godzinach późnonocnych z podwrocławskiego lotniska STRACHOWICE . Kilka godzin później lądowaliśmy już na CAIRO AIRPORT w stolice Egiptu. Z Kairu przejazd do ISMAILII , gdzie zostaliśmy zakwaterowani w koszarach po armii egipskiej – parterowych barakach, w dość ciasnych salach żołnierskich , z umywalniami i ubikacjami na korytarzu. 

Pierwsze dni pobytu to poznawanie rejonu zakwaterowania oraz czekających nas zadań. Już w trzecim dniu pobytu przeżyłem swą pierwszą egipską przygodę na pustyni. Otrzymałem mianowicie zadanie pojechać samochodem STAR 660-M1 / dźwigiem / na punkt wymiany jeńców, znajdujący się po drugiej stronie Kanału Sueskiego w tzw. strefie buforowej . Strefa ta rozciągała się wzdłuż Kanału w odległości od niego od kilku do kilkunastu kilometrów i była szerokości ok. kilku kilometrów. Nota bene tam były rozmieszczone posterunki ONZ, którym potem dowoziliśmy wodę.




W drodze do obozu w Ismailii



Wjazd do obozu w Ismailii







W punkcie wymiany jeńców mój kierowca przeładowywał bagaże jeńców z samochodów izraelskich na egipskie. Tam też pierwszy raz w tej misji spotkałem się „ oko w oko’’ z żołnierzami armii izraelskiej, którzy podjechali jeepem uzbrojeni i obserwowali wymianę. Natomiast ta przygoda nastąpiła w drodze powrotnej. Otóż przeładunek przedłużył się. Zostało nam bardzo mało czasu , aby opuścić pustynię do godz. 18.00 i dotrzeć do przeprawy na Kanale. Po 18.00 nikt z nas nie mógł przebywać na pustyni. Pech chciał, że zepsuła się pompa paliwowa STARA. Próbowaliśmy temu zaradzić temu w ten sposób, że ja wlewałem paliwo z butelki wprost do komory pływakowej gaźnika. Niestety przy każdym wyboju paliwo rozlewało się,no i szybko nie dało się jechać. O 18-ej byliśmy jeszcze na pustyni,daleko od Kanału. Pierwszy posterunek egipski udało się przekupić papierosami i kartonami soków … niestety na przedostatnim posterunku żołnierze twardo nakazali zjechać na pobocze, wyjść z samochodu i zanocować w ich namiocie. Moje prośby, żeby nas przepuścili nie zdały się na nic. I wtedy mój kierowca mówi do mnie.. „ panie poruczniku, uciekniemy im , przecież nas nie będą gonić ani do nas strzelać’’. Kategorycznie mu tego zabroniłem. Gdy już wysiadaliśmy z pojazdu, mój kierowca pokazał na migi jednemu z żołnierzy , żeby wystrzelił w powietrze. Ten niewiele się zastanawiając puścił serię…. Kierowca nieco pobladł . Do nieszczęścia niewiele brakowało. W namiocie z żołnierzami spędziliśmy ok. 2 godzin. Gdy przyjechała nowa zmiana na posterunku udało mi się wytargować to że ich d-ca zgodził się konwojować nas do przeprawy. W obozie ok. 23.00 . Rozpoczęto już poszukiwania.



SUEZ

Po tygodniowym pobycie w Ismailii , nadszedł rozkaz, że ja wraz z por.Dembowskim zostaliśmy skierowani do dalszej służby do Suezu.On na dowódcę Wydzielonej Grupy „SUEZ’’, a ja na zastępcę dowódcy. Skład Grupy :
Sztab : d-ca ,z-ca d-cy ,lekarz ,tłumacz ,kwatermistrz 
Pluton zaopatrzenia w wodę 
Pluton techniczno-gospodarczy 
-drużyna łączności 
-drużyna uzdatniania wody 
-drużyna remontowa 
Żandarmeria 

SUEZ – miasto w pobliżu którego stacjonowaliśmy- /ok. 3 km./, zostało prawie doszczętnie zniszczone przez artylerię izraelską w obopólnej wymianie ognia już po wojnie z 1967 r.Gdy wjechaliśmy tam „ gazikiem’’ po raz pierwszy / początek grudnia 1974 r. / , zastaliśmy ogrom ruin i tylko jedną przejezdną ulicę i to po osie gazika zalaną wodą . Piękne miasto,liczące przed wojną ok. 370 tys. mieszkańców nie istniało.Napotykaliśmy nielicznych, przemykających chyłkiem mieszkańców. 





Przy zniszczonym czołgu na przedmieściach Suezu




Wjazd do obozu w Suezie.



Wydzielona Grupa „SUEZ’’ realizowała poważne zadania, obsługując żołnierzy fińskich, indonezyjskich, senegalskich oraz ghańskich ,rozmieszczonych w południowej części strefy buforowej. Zaopatrywaliśmy ich w uzdatnioną wodę. Często odwiedzałem te posterunki i wypełniających tam czynności kontrolno-nadzorcze żołnierzy w/w kontyngentów.

Inne zadania Grupy to:
•uzdatnianie wody
•remont sprzętu
•zabezpieczenie łączności




Na posterunku senegalskim



Na posterunku ghańskim



Na posterunku fińskim



Każdy dzień / świątek- piątek /zaczynał się od pobudki o godzinie 5.00 .Kierowcy starów-cystern odpalali silniki swoich pojazdów i ruszali w kilkudziesięciu , a niekiedy i ponad stukilometrowe trasy.Pozostali w obozie żołnierze po zaprawie porannej i spożyciu śniadania,przystępowali do swych codziennych zadań. A było ich wiele –drużyna uzdatniania wody musiała przygotować nową partię wody,którą pod wieczór tankowano do cystern ; drużyna remontowa miała często pełne ręce roboty, mimo, że nasze STARY spisywały się w tych trudnych , pustynnych 

W drodze do strefy buforowej

egipskich warunkach nad wyraz dobrze ; łącznościowcy pełnili służbę na„okrągło", zabezpieczając łączność wewnątrz obozu , jak i z krajem ; a kucharze dbali, by nikt nie chodził głodny.





W obozie





UMOCNIENIALINII BAR-LEVA

  • Wybudowane zostały poagresji Izraela na krajearabskie w 1967 roku po wschodniej stronie Kanału Sueskiego
  • Był to ciągnący sięwzdłuż kanału nasyp ziemny,wysokości 40-50 m , w którym co kilkaset metrówznajdowały się bunkry, połączone transzejami. W bunkrach czuwaliobserwatorzy.
  • Wały i sam kanał byłybardzo trudną do pokonaniaprzeszkodą inżynieryjną. Ponadto w każdej chwili Izraelici mogliwpuścić do kanału ropę i ją podpalić.
  • 6.10.1973 r. 3 Armiaegipska rozpoczęła atak. Silnymstrumieniem wody za pomocą armatek wodnych, rozmyto nasyp.W tychmiejscachsaperzy egipscy natychmiast stawiali przeprawy przez Kanał. Po mostachpontonowych wkraczały na Synaj jednostki pancerne i zmechanizowane.Ogień dział izraelskich uciszała egipska artyleria isamoloty.Zaskoczenie było całkowite. Komandosi egipscy przerwalirurociągi doprowadzające ropę do Kanału.
  • Zaatakowano bunkry, wktórych były bateriedział .Jedna z nich znajdowała się na wzgórzu na wysokościSuezu i przez 6 lat nękała ogniem mieszkańców Suezu. Bateriaskładała się z sześciu zautomatyzowanych dział kalibru 155 mm.
  • Tej baterii nie moglirozbić bombami lotnicy egipscynie można jej było zniszczyć ogniem dalekosiężnych dział. Tajemnicapole-gała na tym, że zamiast żelbetonu Izraelici zastosowali do budowybunkrów…kamienie. Z tysięcy kamieni wsypanych dosześciennej siatki drucianej, powstały bloki kamienne o niezwykłejodporności na działanie bomb.Energia wybuchającej bombyktóra trafiła w taki blok , ulegaławytłumieniu…pękały druty siatki, ale to co znajdowało siępod blokiem pozostawało nienaruszone. Ponadto działa były zamontowanena prowadnicach; po oddaniu strzału cofały się w głąb umocnionegobunkra.
  • Bateria zostałazdobyta przez egipskichkomandosów z zaskoczenia . Opanowali oni izraelskiesamochody, dowożące żywność i amunicję i omijając pola minowe ,wjechali na teren zajmowany przez baterię. Działa zniszczyli, gdyż niemożna było ich obrócić i wykorzystać do ostrzeliwania wroga.
  • Działa zniszczyli,gdyż nie można było ichobrócić i wykorzystać do ostrzeliwania wroga. To był jeden zepizodów tej wojny. To była pozycja nr 149. Byłem na tejpozycji, zwiedzałem ją. Rzeczywiście, można ją było zdobyć tylkopodstępem. Myśl z koszami drucianymi, wy pełnionymi kamieniami byłanaprawdę genialna. Niektórzytwierdzili, że to zasługa naszych oficerów SztabuGeneralnego służących aktualnie w armii izraelskiej. 
    • Ta ,nazwana później tygodniową , wojna szybko się jednakzakończyła rozejmem, podpisanym na słynnym dziś 101 km.
    • Odwiedziłem to miejsce; leży ono na trasie Suez-Kair.



Kol. E. Łakomy przy rozbitym dziale baterii izraelskiej




Umocnienia widziane z drogi dojazdowej



Zniszczone stanowisko baterii izraelskiej



KULTURA I ROZRYWKA



Po trudnym, wyczerpującym dniu, po kolacji można było 2-3 razy w tygodniu obejrzeć film, pogadać ominionym dniu, napić się kawy w naszej kawiarence. Natomiast poobiedzie, kto tylko nie miał zajęć i miał ochotę , mógłskorzystać z kąpieli w zatoczce u wejścia do Kanału Sueskiego, obokletniej rezydencji króla Faruka.Woda była tak zasolona, że można było w bezruchu leżeć swobodnie nawodzie. Po wyjściu trzeba było jednak natychmiast zmyć sólpod prysznicem lub w baseniku ze słodką wodą. 

Nieliczne chwile odpoczynku



W trosce ozaspokojeniesportowych zainteresowań, urządziłem wraz z żołnierzami boisko do piłkisiatkowej ; mieliśmy także stół do tenisa stołowego. Wwolnym czasie rozgrywane były mecze i turnieje. Odbywały się konkursynt. ONZ, misji pokojowych, kultury i obyczajów świataarabskiego, itp.Organizowane były spotkania z oficerami armii egipskiej oraz innychkontyngentów, stacjonujących w Suezie lub FANARZE / tuż przyjez. Gorzkim /, gdzie znajdowali się Ghańczycy. 






Nad jeziorem Gorzkim





Największym jednakzainteresowaniem / trudno się temu dziwić / , cieszyły się wycieczki doKairu i Port-Saidu. Mój pierwszy, zapoznawczy wyjazd doKairu , odbyłem z oficerem poprzedniej zmiany; następne miałem jużprowadzić sam. Po powrocie z kairskiego rekonesansu miałem ogromnyból głowy i wielką obawę, czy dam sobie radę jadąc już sam z„ moją ‘’ wycieczką.




KAIR – największa afrykańskametropolia, licząca wówczas ok. 4 mln.mieszkańców, z 1000 meczetów, z mieszankąstylów architektonicznych / arabski, włoski, brytyjski,francuski / z dzielnicą umarłych , z największym bazarem świata–Muskami, z sukami , z piramidami w zasięgu wzroku, ztysiącami ludzi w długich koszulach do kostek zwanych galabijami idzieci, ubranych w pasiaste piżamy; nieustanny krzyk, trąbienie tysięcyklaksonów, ryk osłów, głośna muzyka z kawiarń isklepów / zresztą bez ścian / , głośne dyskusje,wózki ozdobione lampionami……Przybysz zEuropy doznaje szoku i długo nie może się pozbierać. Taki jest Kair.Musiałem b. szybko się z tym oswoić, gdyż już za tydzień odpowiadałem„głową’’ za moichwycieczkowiczów. Na szczęście było coraz lepiej, i podkoniec naszej misji czułem się już trochę„kairczykiem’’. 


Jakie były stałe pozycje do zwiedzania?


A więc meczet sułtana Hassana z XV w, cytadela z meczetem MohammadaAlego z przepięknym widokiem na cały Kair, meczet El Azhar, MuzeumEgipskie z najwspanialszymi zabytkami starożytnego Egiptu, MuzeumKoptyjskie, Wieża kairska na wyspie Gezira, Muski, no i oczywiściepiramidy w Gizie / Cheopsa, Chefrena , Mykerinosa / . Dużo czasuzostawiałem na zakupy, bo przecież każdy żołnierz chciał przywieź dokraju jakąś pamiątkę. Wyjazdy tak organizowałem, aby sprawiedliwiekażdy mógł chociaż raz do Kairu pojechać. 



Upoważnienie na przejazd do Kairu




Zwiedzanie Kairu


Giza.W tle piramidy



Wjazd na most nad Nilem



Ruiny kościoła koptyjskiego




Na ulicy kairskiej





Tradycyjnym strojem Egipcjan jest galabija.

ZARZĄD KOŁA NR 25:

·       Prezes:       Edward Łakomy

·       Sekretarz:  vacat

·       Skarbnik:   Witold Medwecki

·       Członek:     Stanisław Gaweł